Περιοδικό για κωδικούς πρόσβασης

Η εντροπία κωδικού πρόσβασης περιγράφει πόσο δύσκολο είναι να προβλεφθεί ένας κωδικός πρόσβασης. Δεν προκύπτει από πολυπλοκότητα deco, αλλά από πραγματικό χώρο αναζήτησης.

Οι κωδικοί πρόσβασης και οι φράσεις πρόσβασης μπορεί να είναι ασφαλείς. Η διαφορά έγκειται κυρίως στο μήκος, την τυχαιότητα και την πρακτική απομνημόνευση.

Το μήκος του κωδικού πρόσβασης είναι ένας από τους ισχυρότερους μοχλούς ασφάλειας. Για σημαντικούς λογαριασμούς, 16 χαρακτήρες ή περισσότεροι είναι ένα καλό πρότυπο.

Μια συσκευή δημιουργίας κωδικών πρόσβασης δημιουργεί τυχαίες συμβολοσειρές ή φράσεις πρόσβασης που είναι πολύ πιο δύσκολο να μαντέψει κανείς από τους κωδικούς πρόσβασης που έχουν σχεδιαστεί με μη αυτόματο τρόπο.

Οι καλοί κανόνες κωδικού πρόσβασης προστατεύουν τους χρήστες χωρίς να τους αναγκάζουν σε μη ασφαλείς λύσεις. Οι κακοί κανόνες προκαλούν μόνο απογοήτευση και ασθενέστερη πρακτική.

Οι μη ασφαλείς κωδικοί πρόσβασης μπορούν συχνά να αναγνωριστούν από προβλέψιμα μοτίβα, επαναχρησιμοποίηση και προσπάθεια να τηρηθούν οι ελάχιστοι κανόνες με όσο το δυνατόν λιγότερη προσπάθεια.

Τα παραδείγματα καλών κωδικών πρόσβασης δεν δείχνουν πρότυπα ακριβούς αντιγραφής, αλλά μάλλον τις διαφορές μεταξύ αδύναμων μοτίβων, χρησιμοποιήσιμων κωδικών πρόσβασης και ισχυρών, τυχαίων παραλλαγών.

Τα πιο συνηθισμένα λάθη κωδικών πρόσβασης είναι προβλέψιμα μοτίβα, επαναχρησιμοποίηση και κωδικοί πρόσβασης που είναι πολύ σύντομοι. Αυτά ακριβώς τα λάθη είναι που καθιστούν δυνατές τις πραγματικές εξαγορές.

Οι ειδικοί χαρακτήρες μπορούν να βοηθήσουν, αλλά δεν αποτελούν τον πυρήνα της ασφάλειας του κωδικού πρόσβασης. Το μήκος και η τυχαιότητα είναι σχεδόν πάντα οι ισχυρότεροι μοχλοί.

Ένας ισχυρός κωδικός πρόσβασης είναι μακρύς, μοναδικός και αρκετά τυχαίος ώστε να μην μπορεί να μαντέψει ή να επαναχρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά με δεδομένα που έχουν διαρρεύσει.

Οι διαχειριστές κωδικών πρόσβασης δεν είναι ακίνδυνοι, αλλά είναι σημαντικά πιο ασφαλείς για τους περισσότερους χρήστες από την επαναχρησιμοποίηση, το χάος του προγράμματος περιήγησης και τις μη αυτόματα διαχειριζόμενες λίστες κωδικών πρόσβασης.

Ένας κύριος κωδικός πρόσβασης προστατεύει ολόκληρο το θησαυροφυλάκιο. Επομένως, θα πρέπει να είναι μεγαλύτερος, πιο μοναδικός και να επιλέγεται πιο προσεκτικά από τους συνηθισμένους κωδικούς πρόσβασης σύνδεσης.

Η αποθήκευση του προγράμματος περιήγησης είναι βολική, αλλά όχι πάντα ισοδύναμη με έναν αποκλειστικό διαχειριστή κωδικών πρόσβασης με σαφή αρχιτεκτονική ασφάλειας και καλύτερη διαχείριση.

Ένας διαχειριστής κωδικών πρόσβασης αποθηκεύει, οργανώνει και δημιουργεί διαπιστευτήρια, έτσι ώστε κάθε λογαριασμός να έχει τον δικό του ισχυρό κωδικό πρόσβασης.

Οι κωδικοί πρόσβασης δεν πρέπει να καταλήγουν σε σημειώσεις, αρχεία κειμένου προγράμματος περιήγησης ή επαναχρησιμοποιημένα μοτίβα. Ο ασφαλέστερος τρόπος είναι η καθαρή διαχείριση με έναν διαχειριστή κωδικών πρόσβασης.

Η ωμή βία και ο ψεκασμός κωδικών πρόσβασης είναι και οι δύο επιθέσεις σύνδεσης, αλλά διαφέρουν στο αν δοκιμάζουν πολλούς κωδικούς πρόσβασης σε έναν λογαριασμό ή μερικούς κωδικούς πρόσβασης σε πολλούς λογαριασμούς.

Το γέμισμα διαπιστευτηρίων δεν χρησιμοποιεί μαγικά, αλλά μαζικά: τα διαπιστευτήρια που διέρρευσαν δοκιμάζονται αυτόματα σε πολλές άλλες υπηρεσίες.

Η επαναχρησιμοποίηση του κωδικού πρόσβασης είναι ένας από τους μεγαλύτερους πολλαπλασιαστές ζημιών. Διαφορετικά, μια μεμονωμένη διαρροή μπορεί να θέσει αμέσως σε κίνδυνο πολλούς λογαριασμούς ταυτόχρονα.

Ένας έλεγχος διαρροής δείχνει εάν ένας κωδικός πρόσβασης ή συσχετισμένα δεδομένα έχουν εμφανιστεί σε γνωστές βάσεις δεδομένων με παραβιασμένα διαπιστευτήρια.

Εάν έχει διαρρεύσει ένας κωδικός πρόσβασης, η ταχύτητα έχει σημασία: αλλαγή κωδικού πρόσβασης, έλεγχος επαναχρησιμοποίησης, τερματισμός ενεργών συνεδριών και ενεργοποίηση MFA.

Δεν είναι κάθε λογαριασμός εξίσου κρίσιμος. Το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, οι τράπεζες και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απαιτούν ελαφρώς διαφορετικές προτεραιότητες, αλλά η μοναδικότητα και οι ισχυροί κωδικοί πρόσβασης είναι η βάση για το καθένα.

Οι εταιρείες δεν χρειάζονται μια υπερβολικά αυστηρή πολιτική κωδικών πρόσβασης, αλλά μια πολιτική που να υποστηρίζει ασφαλείς συνήθειες, MFA και σαφείς διαδικασίες.

Τα κλειδιά πρόσβασης απομακρύνουν τον έλεγχο ταυτότητας από τον κλασικό κωδικό πρόσβασης. Ωστόσο, δεν λύνουν όλες τις ερωτήσεις ασφαλείας και δεν εξαλείφουν τους κωδικούς πρόσβασης από τη μια μέρα στην άλλη.

Το MFA δεν αντικαθιστά τους καλούς κωδικούς πρόσβασης. Μειώνει τον κίνδυνο σύνδεσης, αλλά οι αδύναμοι ή επαναχρησιμοποιημένοι κωδικοί πρόσβασης παραμένουν φορέας επίθεσης.

Οι κωδικοί πρόσβασης δεν πρέπει να αλλάζουν συνεχώς χωρίς λόγο. Καθοριστικός παράγοντας είναι η αλλαγή μετά από συγκεκριμένους κινδύνους, διαρροές ή εάν υπάρχει αδύναμη κληρονομιά.

Εάν μια υπηρεσία μπορεί να αποκρυπτογραφήσει τους κωδικούς πρόσβασης, αυτό είναι μια κόκκινη σημαία. Τα καλά συστήματα κωδικών πρόσβασης συνήθως δεν χρειάζονται καθόλου αυτή τη δυνατότητα.

Το Argon2, το bcrypt και το scrypt είναι μέθοδοι κατακερματισμού κωδικού πρόσβασης με διαφορετικά πλεονεκτήματα. Τα σύγχρονα συστήματα βασίζονται συχνά στο Argon2 εάν το υποστηρίζει σωστά το περιβάλλον.

Το αλάτι και το πιπέρι είναι πρόσθετοι μηχανισμοί προστασίας για κατακερματισμούς κωδικών πρόσβασης. Κάνουν τις μαζικές επιθέσεις πιο δύσκολες και βελτιώνουν την ανθεκτικότητα σε περίπτωση διαρροών.

Ο κατακερματισμός και η κρυπτογράφηση συχνά συγχέονται. Για τους κωδικούς πρόσβασης, ο κατακερματισμός είναι η σωστή προσέγγιση, επειδή ο διακομιστής δεν θα πρέπει να μπορεί να ανακτήσει τον αρχικό κωδικό πρόσβασης.

Οι αξιόπιστοι ιστότοποι δεν αποθηκεύουν κωδικούς πρόσβασης σε απλό κείμενο, αλλά ως κατακερματισμένες τιμές με πρόσθετους μηχανισμούς προστασίας, όπως αλάτι και σύγχρονες διαδικασίες κατακερματισμού κωδικών πρόσβασης.